Bitcoin έναντι παραδοσιακών νομισμάτων: Οι βασικές διαφορές με απλά λόγια

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, το εμπόριο ξεκίνησε με ανταλλακτικά συστήματα, δηλαδή οι άνθρωποι αντάλλασσαν αγαθά απευθείας. Ένας αγρότης μπορεί να αντάλλασσε σιτηρά με εργαλεία ή ένας βοσκός να αντάλλασσε ζώα με κεραμικά σκεύη. Κι ενώ το ανταλλακτικό εμπόριο ήταν απλό, αποδείχτηκε αναποτελεσματικό. Προκειμένου να λειτουργεί το σύστημα, απαιτούνταν "εκατέρωθεν σύμπτωση επιθυμιών", δηλαδή κάθε πλευρά έπρεπε να χρειάζεται αυτό που πρόσφερε η άλλη, και δεν υπήρχε εύκολος τρόπος να μετρηθεί η αξία των διάφορων αγαθών.

Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, οι κοινωνίες στράφηκαν στη λύση του εμπορεύσιμου χρήματος, δηλαδή απλά αντικείμενα αναγνωρίζονταν ευρέως ως πολύτιμα. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν είδη όπως το αλάτι, τα σιτηρά και, τελικά, ο χρυσός και το ασήμι, επειδή ήταν σπάνια, διαιρετά και ανθεκτικά. Γύρω στο 600 π.Χ., το βασίλειο της Λυδίας (σημερινή Τουρκία) εξέδωσε τα πρώτα μεταλλικά νομίσματα, παρέχοντας μια συνεπή και αξιόπιστη μονάδα ανταλλαγής.

Καθώς το εμπόριο επεκτεινόταν, δεν ήταν πλέον πρακτικό να μεταφέρονται μεγάλες ποσότητες μεταλλικών νομισμάτων. Μέχρι τον έβδομο αιώνα μ.Χ., η Κίνα είχε εισαγάγει τα πρώτα τραπεζογραμμάτια, τα οποία υποστηρίζονταν από κυβερνητικές υποσχέσεις και όχι από την εγγενή αξία του μετάλλου. Ήταν μια σημαντική αλλαγή, καθώς τα χρήματα συνδέονταν πλέον λιγότερο με την αξία του υλικού και περισσότερο με την κοινή εμπιστοσύνη στο εμπόριο που θα γινόταν αποδεκτή από τον κόσμο. Με την πάροδο του χρόνου, το χαρτονόμισμα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, θέτοντας τα θεμέλια των σημερινών νομισματικών συστημάτων.

Η άνοδος των χρημάτων fiat με την υποστήριξη κυβερνήσεων

Μέχρι τον εικοστό αιώνα, τα περισσότερα έθνη είχαν εγκαταλείψει τον κανόνα των πολύτιμων μετάλλων όπως ο χρυσός, και είχαν υιοθετήσει χρήματα fiat όπως το δολάριο ΗΠΑ, το ευρώ και το γιεν. Τα χρήματα fiat αντλούν την αξία τους όχι από φυσικά περιουσιακά στοιχεία αλλά από την κυβερνητική εξουσία και την εμπιστοσύνη του κόσμου. Οι πολίτες αποδέχονται αυτό το χρήμα επειδή οι κυβερνήσεις διακηρύσσουν ότι πρόκειται για νόμιμο χρήμα και απαιτούν να χρησιμοποιείται για αποπληρωμή φόρων και χρεών.