SegWit en Taproot: Een gids voor de belangrijkste upgrades van Bitcoin

Naarmate het gebruik van Bitcoin toenam, stegen de transactiekosten en werden bevestigingstijden langer, van minuten tot uren, waardoor fundamentele schaalbaarheidsbeperkingen aan het licht kwamen die het nut van Bitcoin als digitaal geld bedreigden. Het netwerk van Bitcoin had zijn grenzen sneller bereikt dan was voorzien en de populariteit van de munt onthulde architecturale knelpunten die zorgvuldige protocolverbeteringen vereisten.

De Bitcoin-gemeenschap reageerde met twee grote protocol-upgrades die in de loop van enkele jaren werden ontwikkeld. SegWit werd in augustus 2017 geactiveerd om directe schaalbaarheidsbeperkingen aan te pakken, en Taproot (november 2021) werd ontworpen om de privacy te verbeteren en complexere transactietypen mogelijk te maken. Beide oplossingen zijn gebouwd op de fundering die is beschreven in ons artikel Bitcoin blockchain uitgelegd.

Een goed begrip van deze upgrades laat zien dat Bitcoin zich heeft aangepast aan de groeiende vraag zonder het fundamentele veiligheidsmodel aan te tasten. Elke upgrade heeft jaren van ontwikkeling, grondig testen en consensus binnen de gemeenschap vereist voordat deze geactiveerd kon worden. Dit laat zien hoe voorzichtig Bitcoin omgaat met netwerkveranderingen.

Hoofdpunten:

• SegWit heeft de effectieve blokcapaciteit van Bitcoin verhoogd door transactiegegevens te reorganiseren en meer transacties per blok mogelijk te maken.

• Taproot maakte gebruik van Schnorr-handtekeningen en verbeterde privacyfuncties, waardoor complexe transacties niet meer te onderscheiden zijn van eenvoudige betalingen.

• Beide upgrades werden geïmplementeerd als soft forks, om achterwaartse compatibiliteit te garanderen en netwerksplitsingen te voorkomen die het ecosysteem van Bitcoin hadden kunnen versplinteren.

• Deze protocolverbeteringen legden de basis voor Layer 2-oplossingen, zoals het Lightning Network, en creëerden nieuwe mogelijkheden voor op Bitcoin gebaseerde toepassingen.